Landschap? Geen landschap.
Uitgangspunt voor mij bij het schilderen: Allerlei vormen dringen zich op aan mensen. Sommige vormen doen je denken aan andere dingen. Die vormen probeer ik op te zoeken of zelf te maken. Ze worden zo geschilderd dat het niet direct iets voorstelt, maar dat het iemand op een bepaalde, persoonlijke gedachte kan brengen. Het is dus logisch dat die vormen er geabstraheerd uitzien.
Ik vind de gebruikte vormen veelal bij wandelingen in de natuur, waarbij het (hoog)gebergte een goede inspiratiebron vormt, maar ook elementen uit het Nederlandse landschap komen aan de orde. Hierbij moet ook het boek van Armando genoemd worden: 'Voorvallen in de Wildernis', waarin hij zijn uitzonderlijke manier van kijken laat zien.
Herhalingen van vormen in de natuur orden ik op mijn manier op het doek (2003). Zo zorgen zij voor een patroon dat decoratiever is dan in de natuur zelf. De relatie met de natuur en het landschap blijft bestaan door bepaalde vormen van ruimtesuggestie. Belangrijk is dat het schilderij monumentaal blijft.